Een samenkomst: Walpurgisnacht 2026 era vulgaris

Gepubliceerd op 30 april 2026 om 03:15

In mijn dromen

In mijn dromen zie ik jullie,
Zo helder als een ster die nooit verdwijnt.
Een stille samenkomst in de nacht,
Waar schaduwen gaan glanzen
En elke glimlach zachtjes schijnt.

Ik wandel tussen warme stemmen,
Drijvend op een fluisterzachte melodie.
We lachen in een wereld zonder tijd,
Waar de maan onze geheimen bewaart
En het verleden weer dichtbij voelt.

Bekende zielen komen naar me toe,
Zelfs zij die ik al lang verloor.
Ze zweven als herinneringen
Door het zilveren donker,
En heel even voelt alles weer zoals voorheen.

Maar dan komt de ochtend binnen,
Breekt het licht door mijn droom heen.
De beelden vervagen, glippen weg—
Want morgen zullen we niet samen zijn,
Hoe graag mijn hart dat ook wou.

De reden blijft verborgen
In een stilte zonder naam.
Dus stuur ik jullie van een afstand
Dit kleine nachtlied mee…
Recht uit mijn droom.

Sometimes you wake up from a Dream so vivid you feel you have to share it with friends. It is a dream of a Conclave.

A dream of gathering,
A dream where shadows shine,
Where faces drift like starlight
Through the window of my mind.
I walk among you softly,
As though carried on a tune;
We laugh in velvet silence,
Sharing gifts beneath a moon.
Familiar souls surround me,
Even those long out of sight;
They rise like tender memories
In the hush of silver night.
But morning breaks the magic,
And the dream begins to fade—
For we won’t meet tomorrow,
Though our hearts had hoped we may.
The reasons stay in darkness,
Where the waking cannot see;
So from afar we celebrate,
And send this reverie…

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.